Bolivia project: Wat als… Corona toeslaat?

Wat als je leeft van wat je die dag op straat verkoopt, maar je mag de straat niet meer op?
Wat als je doodziek bent, maar de ziekenhuizen zijn overvol? Wat als je door spanningen en huiselijk geweld je in je eigen huis niet meer veilig voelt?
De impact van de coronapandemie is erg groot in Bolivia en El Alto, waar de regering een rigide quarantaine afdwingt: Slechts één keer per week de straat op om voedsel te kopen, kinderen en 60-plussers mochten helemaal de deur niet uit. En dat in een land waar 70% van de bevolking geen vaste baan heeft.

Patricia en haar team zagen zich genoodzaakt meer meisjes op te vangen, die door de quarantainemaatregelen slachtoffer werden van huiselijk geweld. Ze hebben voor hen noodslaapkamers Lees verder “Bolivia project: Wat als… Corona toeslaat?”

Parochiedag 2020

Door de Corona beperkingen hebben we helaas in juni geen vrijwilligersmiddag gehad. Toen hebben we besloten om deze samen te laten gaan met de parochiedag in september. Maar ja, de tijd schrijdt door, en parochiedag nadert. En we hebben nog steeds onze Corona beperkingen, hoewel een stuk minder dan van het voorjaar.
We willen de parochiedag nog steeds door laten gaan. Op 27 september aansluitend aan de viering. Een viering weliswaar niet met alle koren maar een bescheiden afvaardiging van de koren; 7 koorleden in het totaal op het priesterkoor, want Lees verder “Parochiedag 2020”

Aandacht voor de medemens

Ook tijdens dit Paasweekend is er vanuit onze geloofsgemeenschap aandacht voor medemensen die het moeilijk hebben.
Er zijn veel gaven ingeleverd waarvan gisteren mooie Paasattenties zijn gemaakt. De attenties worden dit weekend rondgebracht door de wijkcontactpersonen.

Arsis brengt, zoals ieder jaar, weer boeketjes naar Opella hospice Bennekom. En ook nu gaat – ondanks dat er geen viering heeft plaatsgevonden – het bloemetje naar iemand die het verdient (en dat zijn er veel). Naam van deze persoon is bekend bij de Pastoraatsgroep.

Parochiewacht zondag 29 maart – veslagje

In deze lastige tijd is het goed dat de kerk op momenten dat er een viering zou zijn, open is. Afgelopen zondag deed ik met Hermine de parochiewacht. ’s Ochtends stond bij ons thuis radio 4 aan. Net na negenen hoorde ik de introïtus voor de eucharistieviering van deze vijfde zondag in de veertigdagentijd ‘Iudica me, Deus’ . Het werd prachtig gezongen in het Gregoriaans door het Consortium Vocale Oslo. Ik zat aan de keukentafel, keek naar buiten, genoot van het fraaie uitzicht over de tuin en het Gregoriaans maakte het geheel hemels. Het was de perfecte opmaat naar het bezoek aan onze kerk.

In onze kerk was het stil en leeg. Ik rook de vertrouwde MVR geur. Wij staken kaarsen aan bij Maria rechts achterin de kerk, de kaarsen bij de overledenen en de kaars bij het intentieboek. Daarna ging ik zitten in de bank, Hermine was in de Torenzaal. Ik zat er alleen. Toch raar. Op deze zondag had rond deze tijd de kerk vol moeten zitten. En nu? Niets! Leegte. Voor in de kerk stond het altaar, altijd prominent aanwezig als symbool van eenheid en verbondenheid. Het priesterkoor was leeg. Ik hoorde de harde wind buiten. En daar was ineens de zon, die door de ramen rechtsboven naar binnen scheen en de banken links verlichtte. Dit is een fijne ruimte, een intieme kerk en het deed me goed om daar zo te zitten. Het maakte me nietig en ik kreeg het gevoel van ‘onderdeel zijn van iets veel groters’.

Ik ging terug naar de Torenzaal. Er kwamen parochianen. Om een kaarsje op te steken of te bidden. In totaal zes. Het was goed dat de kerk open was op deze zondag. Het huis van God.

Hans Wilmink

De hongerdoek in onze kerk

De Hongerdoek in onze kerk

Wellicht heeft u het op aswoensdag of de eerste zondagen van de 40-dagentijd in onze kerk zien hangen, de hongerdoek. Ook al zijn er geen vieringen nu, de hongerdoek blijft gewoon tot Goede Vrijdag hangen.

De thematiek van dit prachtige hongerdoek uit het jaar 2000 is juist nu, 20 jaar later, tijdens de corona-crisis onverminderd actueel. Bekijkt u de afbeelding eens goed. U wordt daarbij op weg geholpen door de uitgebreide beschrijving die u HIER in een pdf bestand vindt en kunt uitprinten.

Op de afbeelding zien we mensen lijden en dood ervaren, maar we zien ook hoop en vreugde. Hoe toepasselijk is dit nu in onze tijd waarin wij allemaal onzeker zijn en het leven van ons allemaal op zijn kop staat? We zien mensen dicht bij elkaar, wat nu bijna nergens meer kan. Maar we kunnen wel dicht bij elkaar zijn in gedachten, in aandacht en gebed, en in saamhorigheid. Heel treffend is de verbeelding van de Eeuwige. We kunnen ook nadenken of mediteren over de naam van de hongerdoek: Een jaar dat God behaagt – nieuw begin en bevrijding. Wat wil dat ons nu zeggen in deze turbulente tijd? Is het nu tijd voor inkeer? Hopelijk heeft u de tijd om nog veel meer waardevolle ontdekkingen te doen in deze rijke afbeelding.

Inzamelingsactie Voedselbank in de Veertigdagentijd

In maart pakken we (Werkgroep Caritas) met de gezamenlijke kerken in Bennekom weer het stokje van de estafetteactie voor de voedselbank op. 
De werkgroep Caritas participeert al een aantal jaren in de werkgroep Actie Voedselbank van de gezamenlijke Kerken in Bennekom.
Na de succesvolle acties van voorgaande jaren willen we u uitnodigen om ook dit jaar weer mee te doen met de inzamelingsactie voor de Voedselbank Ede.


Samen met de gezamenlijke kerken in Bennekom pakt de werkgroep Caritas in de maand maart weer het estafettestokje over in de Estafette Actie in Bennekom. 
In oprechte solidariteit aan de slag voor onze naasten die de eindjes (even) niet aan elkaar kunnen knopen.
Vorig jaar hebben we gezamenlijk 32 volle kratten levensmiddelen bijeengebracht en hebben we daarnaast een fantastisch bedrag van € 868,- naar de voedselbank kunnen overmaken.
We willen u van harte uitnodigen om ook dit weer mee te doen met de inzamelingsactie voor de Voedselbank Ede om hier wederom een groot succes van te maken.

Wat kunt u doen?
Op de inzamelpunten staan kratten waarin Lees verder “Inzamelingsactie Voedselbank in de Veertigdagentijd”

Diaconiezondag – viering met Arsis

Zondag 23 februari is het Diaconiezondag en de liturgiegroep van Arsis heeft samen met voorganger Piet Muilwijk en de leden van het Diaconieberaad de viering voorbereid.
Bij diaconie gaat het over omzien naar een ander. Dit komt ook in de teksten en in het Evangelie naar voren: ‘Heb je naaste lief als jezelf’ staat er in de eerste lezing.
Het thema van de viering is: ‘Een andere kijk’.
De tweede collecte is bestemd voor de Zonnebloem.

Diaconie:

Diaconie staat voor: er zijn voor je naaste, alle mensen en de wereld. Diaconie is binnen onze geloofsgemeenschap goed ontwikkeld. Velen zijn actief in een flink aantal werkgroepen, waaronder MOV, Kerk, Milieu en Samenleving, Rijdienst, Bezoekgroep en Caritas, verenigd in het Diaconieberaad. Maar dat heeft ook een keerzijde. Als iedereen elkaar al lang kent als vrijwilliger, dan kan dat “ons kent ons” op een buitenstaander of nieuweling onbedoeld als een gesloten front overkomen. En dat, terwijl de diaconie bij uitstek bedoeld is om mensen bij elkaar te brengen en hindernissen in het onderlinge contact weg te nemen.
Omdat diaconie ons allemaal raakt, vindt het Diaconieberaad het een goed idee om op deze Diaconiezondag een stap te zetten in het wegnemen van zulke hindernissen. Een normale eerste stap is dan meestal het met elkaar kennismaken: je geeft elkaar een hand en maakt een praatje.
Na de viering is er daarom gelegenheid om koffie te drinken achterin de kerk en misschien eens iemand aan te spreken die u nog niet zo goed kent.
Van harte welkom allemaal!