Ingekomen verslag van Janneke Postma.
Ik ben van 10 tot 18 september mee geweest met een busreis naar Lourdes. Op donderdagmorgen om 6.00 uur vertrok de dubbeldekker met 55 parochianen, slechts 1 uit Bennekom, bij de Antoniuskerk in Ede, uitgezwaaid door pastoor Hans Pauw.
De reis was best lang, twee volle dagen, met een overnachting in het klooster in Nevers, waar Bernadette is overleden (Bernadette trad in 1866 toe tot de Congregatie van de Zusters van Liefde in het klooster Saint Gildard). Maar onderweg werden we wel bezig gehouden d.m.v. o.a. een bingo ter lering en vermaak. Jan Weevers vertelde het levensverhaal van Bernadette, doorspekt met data en andere cijfers die in het levensverhaal voorkwamen, dat waren je nummers op de bingokaart. Dus goed opletten! En er werd koffie en thee geschonken in de bus. En voor de liefhebbers een aperitief of alcoholvrij drankje rond 16.30 uur.
Op vrijdagavond, na het diner, naar de Heiligdom gewandeld met reisgenote Ineke om de lichtjes processie te zien vanaf de terrassen boven de Rozenkrans Basiliek. Heel indrukwekkend, die bewegende stoet van licht, onderwijl werd er beneden bij de deuren van de basiliek gezongen.
Iedere keer opnieuw in deze week viel mij de intens serene rust op die rond het Heiligdom heerst. Zoveel mensen bij elkaar en toch zo’n weldadige rust. Dit vond ik, en meer mensen die ik sprak, heel bijzonder.
Een deel van het jongerenkoor JKA was mee, zangers van Laudate en Kleurrijk en Feniks, en enkele musici , Simon de Jong en Annette hadden daar een mooi koor van samengesteld. Zeer regelmatig hebben we die week vieringen begeleid. Wij hadden geen eigen pastoor mee, de parochie van Tubbergen wel, Karel Donders, maar zij hadden geen koor en musici! Zo konden we elkaar van dienst zijn. Ook een gezamenlijke viering bij grot van Bernadette. Alleen stonden wij in de kleine grot naast de grote grot, de grot van Massabielle, de grot van de verschijningen, waar de eucharistie plaatsvond. Daar ging de bisschop van Haarlem voor, Mgr. Hendriks. Maar daar konden wij weinig van zien in de grot ernaast. We konden wel zingen!
Twee prachtige wandelingen door Lourdes gemaakt o.l.v. Jan Weevers, het geboortehuis, de molen, van Bernadette gezien en het “cachot” waar ze later woonden toen de molen failliet was. Ook de kerk bezocht waar het doopvont staat, dat als enige de verwoestende brand van de kerk waar Bernadette gedoopt was, heeft overleefd. Lourdes is niet heel groot en heerlijk bewandelbaar.
Buiten Lourdes, ongeveer 15 minuten lopen, staat een hostel, Cité Saint Pierre, waar mensen kunnen verblijven voor wie de kosten voor een verblijf in Lourdes zelf in een hotel, te hoog zijn en zij kunnen hier tegen een sterk gereduceerd tarief verblijven. Er verbleef nu een groep daklozen uit Nederland onder begeleiding, ik vermoed dat deze mensen er gratis zijn, zij hebben toch helemaal niets? Dit is geboren uit de gedachte van Bernadette dat Lourdes voor iedereen haalbaar zou moeten zijn. In een schaapskooi, een kopie is van de schaapskooi waar de schapen in zaten die Bernadette hoedde voor een familie in Bartrès, (5 km buiten Lourdes), was een korte viering. Als baby was Bernadette hier al geweest, Marie Aravant was haar voedster, Bernadette keerde terug naar Bartrès op 14 jarige leeftijd om aan de extreme armoe thuis te ontsnappen, Ook was hier de “Groene Basiliek” een openluchtkerk in arena vorm gebouwd, zodanig dat de voorganger voor iedereen zonder geluidsversterking te verstaan was.
De weergoden waren met ons, alle dagen stralend weer en vaak 30 +! maar juist toen we een dag de Pyreneeën in zouden gaan, regende het. Helaas ook zware bewolking, maar in Saint Savin, konden we toch samen met Tubbergen de eucharistie vieren. In het kerkje staat een bijzonder orgel, aan de voorkant zie je drie tronies, wanneer de organist een bepaalde toets aanslaat bewegen de kaken van de koppen alsof ze meezingen. Annette ging op het orgel spelen en wij keken vol spanning toe en bijna op het eind bewogen een paar kaken!
Heel bijzonder is dat de souvenirs in de winkeltjes helemaal Wintersport gericht zijn, Dat kwam goed uit, kon ik een warme sjaal kopen! Verder o.a. koebellen en Edelweiss.
Diep in mijn hart hoopte ik tijdens mijn verblijf in Lourdes op een speciaal moment, een teken misschien?, dat heb ik niet gekregen wat ik wel heb gehad was een bijzondere ontmoeting. Ik was alleen aan het wandelen en liep over de grote Esplanade waar ook de lichtjesprocessie plaats vindt met het idee “ik ga de Rozenkransbasiliek bekijken, de Crypte en de bovenste kerk, de Basiliek van de onbevlekte ontvangenis, toen kruiste mijn pad een geestelijke, helemaal in het zwart, geen boordje, niets (of heb ik wat gemist? Hij groette “goedemiddag” en ik antwoordde “goedemiddag” ( je bent makkelijk herkenbaar omdat wij allemaal een tag van Christoffelreizen droegen) Er ontspon zich een gesprek over hoe ik Lourdes beleefde en mijn verwachtingen enz. Onderwijl maakte mijn hersenen overuren, waar ken ik deze man van? Ede? Bennekom? Rome? Uiteindelijk vroeg ik hem “mag ik u iets vragen? Van welke parochie bent u?” Hij glimlachte en zei “ik ben de Bisschop!” Ik voelde mij wel heel onnozel maar wist meteen dit is Bisschop Hendriks! En dat zei ik ook “Ach ja natuurlijk, nu zie ik het, Bisschop Hendriks! Wij hebben vanmorgen van u een hele leuke foto gemaakt, toen u bij de grot een foto nam met uw mobieltje!” “Dat klopt, maar dat was voor de mis!” was zijn antwoordt. Een bijzonder aimabel mens is deze Bisschop, met hem had ik wel langer willen praten. Maar in effen zwart ziet ie er echt anders uit dan in Bisschopskledij!
Op donderdagavond om 20.00 uur vertrok de bus weer richting Nederland en op vrijdagmiddag 15.00 uur waren we weer terug bij de Antoniuskerk in Ede. Een hele bijzonder week die ik niet had willen missen.
Janneke Postma.