Berichten

Geplaatst op

Verslag kerkproeverij 2020

Kerkproeverij: de kerkdeur open voor ieder die binnen wil lopen

Zondag 11 oktober stonden de kerkdeuren van de Maria Virgo Regina-kerk in Bennekom weer open in het kader van de jaarlijkse Kerkproeverij. Dit keer met Guido Dieteren als voorganger en met cantors van het gemengd koor. Wat mij vooral bijbleef was de serieuze oproep aan een ieder zich welkom te voelen in onze kerk, binnen onze geloofsgemeenschap. Erg fijn dat we zo’n open houding kunnen laten zien naar mensen in onze omgeving. Waartoe anders zijn we kerk, zou ik willen zeggen.

Anders dan anders

Door Corona was de viering wel anders dan voorgaande jaren. Zo moest men zich van tevoren opgeven en was het aantal plaatsen beperkt. Tussen de zitplaatsen die waren ingesteld was de bekende veilige afstand gecreëerd. De reguliere koffie na de viering was eveneens vanwege Corona gecanceld. Maar het was fijn dat we toch samen konden komen en dat mensen die niet aanwezig waren de viering later terug kunnen kijken.

Welkom in de kerk

Guido Dieteren heette de aanwezigen allereerst hartelijk Lees verder “Verslag kerkproeverij 2020”

Geplaatst op

Seniorenpastoraat 2020 terugkoppeling

Vrijdagmorgen 16 oktober 2020 werden op mijn adres 85 kruidkoeken bezorgd door Bakker van Veen. Als werkgroep seniorenpastoraat hadden wij het plan opgevat om onze senioren te verrassen. De 2 geplande bijeenkomsten van dit jaar zijn niet doorgegaan. We hadden elkaar lange tijd niet gezien.
Met een mooie brief en een lekkere kruidkoek zijn wij op pad gegaan om deze persoonlijk te gaan bezorgen. Wij hebben, ieder, veel mensen gesproken aan de deur, op afstand of werden uitgenodigd om binnen te komen om elkaar te ontmoeten. Mieke de Heij, Marianne Thie, Leny Schlepers, Gerda de Vocht en Marian Bolscher hebben heel wat kilometers gefietst om deze kruidkoeken te brengen maar de verraste reacties, de blije gezichten en de leuke mailtjes maakten het allemaal de moeite waard.
Wij hopen, als werkgroep, dat het u gesmaakt heeft en … dat we elkaar het komende jaar weer kunnen begroeten in goede gezondheid bij een van de ochtenden van het seniorenpastoraat.
Hieronder staat het gedicht van Václav Havel dat bij de kruidkoek zat.

Wachten als verwachten
Ik wilde de geschiedenis laten voortschrijden
op dezelfde manier
als een kind aan een plant trekt
om haar sneller te laten groeien.

Dat was een vergissing.
Ik geloof dat we moeten leren te wachten
zoals we leren te scheppen.

We moeten geduldig de graankorrel zaaien,
de aarde waarin zij gezaaid is koppig water
blijven geven en
de planten hun eigen tijd gunnen.

Wachten dat zin heeft omdat het gevoed wordt
door hoop en niet door wanhoop,
door vertrouwen en niet door hopeloosheid.

Namens de werkgroep seniorenpastoraat,
Marian Bolscher

Geplaatst op

Bolivia project: Wat als… Corona toeslaat?

Wat als je leeft van wat je die dag op straat verkoopt, maar je mag de straat niet meer op?
Wat als je doodziek bent, maar de ziekenhuizen zijn overvol? Wat als je door spanningen en huiselijk geweld je in je eigen huis niet meer veilig voelt?
De impact van de coronapandemie is erg groot in Bolivia en El Alto, waar de regering een rigide quarantaine afdwingt: Slechts één keer per week de straat op om voedsel te kopen, kinderen en 60-plussers mochten helemaal de deur niet uit. En dat in een land waar 70% van de bevolking geen vaste baan heeft.

Patricia en haar team zagen zich genoodzaakt meer meisjes op te vangen, die door de quarantainemaatregelen slachtoffer werden van huiselijk geweld. Ze hebben voor hen noodslaapkamers Lees verder “Bolivia project: Wat als… Corona toeslaat?”

Geplaatst op

Parochiedag 2020

Door de Corona beperkingen hebben we helaas in juni geen vrijwilligersmiddag gehad. Toen hebben we besloten om deze samen te laten gaan met de parochiedag in september. Maar ja, de tijd schrijdt door, en parochiedag nadert. En we hebben nog steeds onze Corona beperkingen, hoewel een stuk minder dan van het voorjaar.
We willen de parochiedag nog steeds door laten gaan. Op 27 september aansluitend aan de viering. Een viering weliswaar niet met alle koren maar een bescheiden afvaardiging van de koren; 7 koorleden in het totaal op het priesterkoor, want Lees verder “Parochiedag 2020”

Geplaatst op

Aandacht voor de medemens

Ook tijdens dit Paasweekend is er vanuit onze geloofsgemeenschap aandacht voor medemensen die het moeilijk hebben.
Er zijn veel gaven ingeleverd waarvan gisteren mooie Paasattenties zijn gemaakt. De attenties worden dit weekend rondgebracht door de wijkcontactpersonen.

Arsis brengt, zoals ieder jaar, weer boeketjes naar Opella hospice Bennekom. En ook nu gaat – ondanks dat er geen viering heeft plaatsgevonden – het bloemetje naar iemand die het verdient (en dat zijn er veel). Naam van deze persoon is bekend bij de Pastoraatsgroep.

Geplaatst op

Parochiewacht zondag 29 maart – veslagje

In deze lastige tijd is het goed dat de kerk op momenten dat er een viering zou zijn, open is. Afgelopen zondag deed ik met Hermine de parochiewacht. ’s Ochtends stond bij ons thuis radio 4 aan. Net na negenen hoorde ik de introïtus voor de eucharistieviering van deze vijfde zondag in de veertigdagentijd ‘Iudica me, Deus’ . Het werd prachtig gezongen in het Gregoriaans door het Consortium Vocale Oslo. Ik zat aan de keukentafel, keek naar buiten, genoot van het fraaie uitzicht over de tuin en het Gregoriaans maakte het geheel hemels. Het was de perfecte opmaat naar het bezoek aan onze kerk.

In onze kerk was het stil en leeg. Ik rook de vertrouwde MVR geur. Wij staken kaarsen aan bij Maria rechts achterin de kerk, de kaarsen bij de overledenen en de kaars bij het intentieboek. Daarna ging ik zitten in de bank, Hermine was in de Torenzaal. Ik zat er alleen. Toch raar. Op deze zondag had rond deze tijd de kerk vol moeten zitten. En nu? Niets! Leegte. Voor in de kerk stond het altaar, altijd prominent aanwezig als symbool van eenheid en verbondenheid. Het priesterkoor was leeg. Ik hoorde de harde wind buiten. En daar was ineens de zon, die door de ramen rechtsboven naar binnen scheen en de banken links verlichtte. Dit is een fijne ruimte, een intieme kerk en het deed me goed om daar zo te zitten. Het maakte me nietig en ik kreeg het gevoel van ‘onderdeel zijn van iets veel groters’.

Ik ging terug naar de Torenzaal. Er kwamen parochianen. Om een kaarsje op te steken of te bidden. In totaal zes. Het was goed dat de kerk open was op deze zondag. Het huis van God.

Hans Wilmink

Geplaatst op

De hongerdoek in onze kerk

De Hongerdoek in onze kerk

Wellicht heeft u het op aswoensdag of de eerste zondagen van de 40-dagentijd in onze kerk zien hangen, de hongerdoek. Ook al zijn er geen vieringen nu, de hongerdoek blijft gewoon tot Goede Vrijdag hangen.

De thematiek van dit prachtige hongerdoek uit het jaar 2000 is juist nu, 20 jaar later, tijdens de corona-crisis onverminderd actueel. Bekijkt u de afbeelding eens goed. U wordt daarbij op weg geholpen door de uitgebreide beschrijving die u HIER in een pdf bestand vindt en kunt uitprinten.

Op de afbeelding zien we mensen lijden en dood ervaren, maar we zien ook hoop en vreugde. Hoe toepasselijk is dit nu in onze tijd waarin wij allemaal onzeker zijn en het leven van ons allemaal op zijn kop staat? We zien mensen dicht bij elkaar, wat nu bijna nergens meer kan. Maar we kunnen wel dicht bij elkaar zijn in gedachten, in aandacht en gebed, en in saamhorigheid. Heel treffend is de verbeelding van de Eeuwige. We kunnen ook nadenken of mediteren over de naam van de hongerdoek: Een jaar dat God behaagt – nieuw begin en bevrijding. Wat wil dat ons nu zeggen in deze turbulente tijd? Is het nu tijd voor inkeer? Hopelijk heeft u de tijd om nog veel meer waardevolle ontdekkingen te doen in deze rijke afbeelding.